Aukin afköst við kælingu makríls / Increased efficiency in cooling systems for mackerel

Markmið þessa verkefnis var að rannsaka hvort að möguleiki væri að sameina tvö fyrirliggjandi kælikerfi, vélkældan sjó (RSW) og ískældan sjó (CSW), og sjá hvort að niðurstöðurnar sýndu fram á að gagnlegt væri fyrir útgerðir að skipta um kerfi. Breytingin liggur í því að bæta við ís, helst krapa-ís, til þess að hjálpa RSW kerfinu að kæla afla í tilsett hitastig. Líffræðilegir eiginleikar makrílsins eru ræddir sem og tíðabreytingar og aðrir mikilvægir þættir tegundarinnar. Nánar verður farið í eiginleika beggja kælikerfana og íslenskar kvótareglur verða skoðaðar. Eitt af aðalmarkmiðunum var að reikna út ísþörfina fyrir kælikerfin sem og að bera saman olíunotkun þeirra og kælihraða aflans. Sambærilegar aðferðir gætu að auki verið notaðar seinna í framleiðsluferlinu og því var einnig kannaður möguleikinn á að nota krapaís sem forkælingu á makríl rétt fyrir frystingu.

Niðurstöðurnar sýndu að fyrir hver 5 tonn af ís sem bætt er við til að hjálpa RSW kerfinu, minnkar tíminn til kælingar um 12 mín miðað við 100\% afköst á kerfinu. Áætlað var að best væri að nota á bilinu 5 til 20 tonn af ís per tank til að kæla blönduna af afla og sjó, ef miðað er við fullan tank, sem inniheldur 205 tonn af sjó og 210 tonn af makríl. Olíukostnaður myndi einnig minnka, um 100,000 krónur per tank yfir heilt tímabil, sem telur 12 veiðiferðir. Ef hugsað er til meðalafla í hverri ferð, þá er áætlað að 3 fullir tankar af makríl og sjó þarfnist kælingar í hverri ferð. Ef bætt er ofan á það mögulegum sparnaði við forkælingu á sjó, þá er hægt að áætla að heildarsparnaður við olíukostnað yfir veiðitímabilið gæti náð allt að 500,000 krónum. Ókostir þessa blandaða kerfis er geymsla íss um borð. Gera verður ráðstafanir til að forðast það að ísinn, sem er framleiddur í landi, breytist í klumpa sem gerir það að verkum að ómögulegt er að dæla ísnum úr geymslutanknum yfir í þá tanka sem þarf.

Skrunaðu efst